BRUNARY NIŻNE I WYŻNE (oraz JAŚKOWA) - (Bronara, Bronary Niżne i Bronary Wyżne - 1629, 1680)
Wieś liczy ok 850 mieszkańców. Po raz pierwszy wieś była lokowana na prawie niemieckim przez Kazimierza Wielkiego w roku 1335. Ponownej lokacji na prawie wołoskim dokonał w roku 1547 biskup krakowski Samuel Maciejowski. Do I rozbioru Polski wieś należała do klucza muszyńskiego biskupstwa krakowskiego. Klucz ten nazywano mianem „Państwo Muszńskie”. Wieś JAŚKOWA (JASZKOWA, JASZKÓWKA, NOWA WOLA KRÓLOWA) lokowana była na prawie niemieckim z inicjatywy króla Kazimierza Wielkiego w roku 1343. Zadanie założenia wsi nad rzeką Białą powierzył on Mikołajowi i Piotrowi synom Henryka. Do roku 1391 wieś należała do dóbr królewskich. W roku 1426 wieś przeniesiono na prawo wołoskie. Zmienił się również jej właściciel. Od tej pory do I rozbioru Polski Jaszkowa należała do biskupów krakowskich w ramach klucza muszyńskiego.
Rejestr poborowy z roku 1581 nie wyszczególnia poszczególnych wiosek „Państwa Muszyńskiego” (w tym: wioski Brunary i Jaszkowa), tylko podaje łączne zestawienie liczby dworzyszcz wołoskich (63) oraz młynów i tartaków (pił).
Łączne dane podaje również rejestr poborowy woj. krakowskiego z 1629 roku, z tym, że zwiększyła się liczba gospodarstw wołoskich, wymienianych teraz jako półdworzyszcza. Było ich w tym czasie 137.
Rejestr Poborowy z 1680 w zasadzie potwierdza poprzedni.
W roku 1881 wieś liczyła 118 gospodarstw i 689 mieszkańców - Łemków. Z 2025 mórg, 1246 stanowiły grunty orne. We wsi był dwór i majątek należący do austriackiego Funduszu Religijnego.
Od początku wieś tworzyła własną greko-katolicka parafię.